تبلیغات
ارزهای دیجیتال، رمز پایه (کریپتو کارنسی ها) | اخبار، راهنما، آموزش، خرید، فروش، سرمایه گذاری | بیت کوین و اتریوم | بلاکچین - مطالب ادمین وب سایت
منوی اصلی
ارزهای دیجیتال، رمز پایه (کریپتو کارنسی ها) | اخبار، راهنما، آموزش، خرید، فروش، سرمایه گذاری | بیت کوین و اتریوم | بلاکچین
پول و اقتصاد آینده = ارز دیجیتال - ارز رمز پایه (crypto currency)
  • ادمین وب سایت دوشنبه 31 اردیبهشت 1397 06:44 ب.ظ نظرات ()
    جک دورسی: روزی اینترنت ارز دیجیتال مخصوص به خود خواهد داشت

    جک دورسی، بنیان‌گذار و مدیر عامل توییتر و اسکویر، طی کنفرانس بلاک‌چین در نیویورک گفت اینترنت روزی پول مخصوص به خود خواهد داشت.

    جک دورسی بنیان‌گذار و مدیرعامل توییتر و اسکویر، روز چهارشنبه در شهر نیویورک و طی کنفرانس Blockchain Consensus (اجماع بلاک‌چین)، در خصوص اشتیاقش به بیت کوین و فعالیت‌های اخیر Square به‌منظور افزایش استفاده از این ارز دیجیتال توضیح داد.

    دورسی در این کنفرانس گفت: «اینترنت در مسیر دستیابی به ارز بومی خود پیش خواهد رفت، پس بیایید منتظر این اتفاق نمانیم و به وقوع سریع‌تر آن کمک کنیم. نمی‌دانم این پول چه نوع ارزی خواهد بود؛ اما امیدوارم که بیت کوین باشد.»

    اسکویر در سال ۲۰۱۴ به کاربران اجازه داد از بیت کوین جهت پرداخت کالا استفاده کنند؛ اما به دلیل اینکه تنها عده‌ی محدودی از کاربران از این ارز دیجیتال استفاده کردند، برنامه‌ی استفاده از بیت کوین را رها کرد؛ اما باز هم با تغییر رویه در ماه ژانویه (خرداد-تیر)، ویژگی خرید و فروش با استفاده از بیت کوین را در نرم‌افزار Cash راه اندازی کرد.

    با توجه به اینکه استفاده از ارز رمزنگاری شده به‌طور گسترده پذیرفته نشده است و بسیاری از مردم ترجیح می‌دهند به‌جای مصرف بیت‌کوین و سایر ارزهای دیجیتال ارزشمند، آن را نگه دارند، این تغییر (ویژگی خرید و فروش با استفاده از بیت کوین) بسیاری از موانع موجود بر سر راه تبدیل شدن بیت کوین به یک گزینه پرداخت رایج را نمایان کرد؛ اما پشتیبانی ممتد دورسی از پول رمزنگاری شده به جامعه کمک می‌کند تا پول دیجیتال را به‌عنوان عامل تقویت‌کننده‌ی شناخته‌شده‌ای که ممکن است در آینده طرفداران بیشتری داشته باشد، بپذیرند.

    اسکویر در ماه می (اردیبهشت-خرداد) اعلام کرد که در سه‌ماهه‌ی اول سال ۲۰۱۸، در حدود ۳۴.۱ میلیون دلار بیت کوین فروخته و ۳۳.۹ میلیون دلار برای خرید ارز دیجیتال پرداخت کرده است که از سود ناچیز ۲۰۰ هزار دلاری این شرکت خبر می‌دهد.


    منبع نشر و ترجمه پارسی:  زومیت

    منبع اصلی:  cnet


    آخرین ویرایش: دوشنبه 31 اردیبهشت 1397 06:50 ب.ظ
    ارسال دیدگاه
  • ادمین وب سایت چهارشنبه 12 اردیبهشت 1397 02:41 ب.ظ نظرات ()

    بلاک‌ چین کوانتومی: پدیده‌ای حیرت‌انگیز برای تراکنش‌های ایمن

    نوع جدیدی از بلاک‌ چین کوانتومی وجود دارد که می‌تواند آینده‌ی تراکنش‌های ایمن و رمزگذاری‌شده را دستخوش تغییرات سازنده کند.

    فناوری بلاک‌چین درسال‌های اخیر پیشرفت بسیار گسترده‌ای در دنیا داشته و راهی برای معاملات ناشناس بین افراد بوده است. بلاک‌چین اکنون بسیار امن است؛ ولی امکان دارد با گذشت زمان راه‌های دسترسی و نفوذ به آن پیدا شود.

    رایانش کوانتومی راهی جدید برای برخی از هکرها باز می‌کند؛ ولی ماهیت حساس درهم تنیدگی کوانتومی می‌تواند با دسترسی‌ به اطلاعات گذشته و پاک کردن سوابق خود، راه حلی برای حفاظت از داده‌ها فراهم کند.


    مقاله‌ی مرتبط:

    • فناوری بلاک چین و ظرفیت بالای آن برای دگرگونی تجارت


    دو پژوهشگر از دانشگاه ویکتوریای ولینگتون نیوزیلند طرحی مفهومی برای بلاک‌چین کوانتومی پیشنهاد دادند که از نظر تئوری، از دسترسی مخفیانه افراد به دفتر کل الکترونیک شما جلوگیری می‌کند.

    شهرت فناوری بلاک‌چین بیشتر به‌ خاطر اهمیت آن در سیستم‌های اقتصادی یا همان ارزهای رمزپایه است.

    هرجا که بین پول‌های سنتی با یک سیستم بانکداری دولتی ارتباطی وجود داشته باشد، روش‌های پرداخت‌، مثلا بیت‌کوین، به یک شبکه‌ی غیر متمرکز از معاملات رمزی وابسته خواهد بود.

    مزیت این شیوه‌ی معاملاتی عمومی، دوری هرگونه قدرت انسانی از سیستم آن است؛ درواقع مجموعه‌ای از الگوریتم‌ها برحسب برچسب زمان و ارزیابی هر مبادله ارزی در مجموعه‌ای از کامپیوترهای متصل‌ به اینترنت، عمل کنترل را بر عهده دارند.

    فناوری بلاک‌چین به‌دلیل همین تصمیم‌گیری توزیع‌شده، برای تمامی فرآیندهای دموکراتیک، از یک سیستم بانکداری عمومی گرفته تا ساخت شرکت‌هایی که مدیرعامل ندارند، کاملا مناسب است. اما این سیستم به یک شفافیت نسبی برای عموم نیاز دارد. همین شفافیت آن را در مقابل سو‌‌ءاستفاده‌ آسیب‌پذیر می‌کند.

    درحال حاضر معاملات با رمزگذاری‌های سنگینی قفل می‌شوند که حتی سریع‌ترین ابررایانه‌ها برای کرک آن‌ها نیازمند مقادیر زیادی زمان هستند. مشکل این است که ظهور رایانش کوانتومی می‌تواند تمامی سیستم و زیرساخت‌های بلاک‌چین را تغییر دهد.

    کامپیوترها می‌توانند با استفاده از الگوریتم‌های وابسته‌ به حدس‌های درهم از حالت‌های کوانتومی نامعلوم، بدون صرف زمان، قالب‌های سنتی رمزگذاری را پردازش کنند.

    کوانتوم

    غول‌های فناوری مثل گوگل و IBM گام بلندی به‌سوی کامپیوترهای کوانتومی برداشته‌اند که از یک طرف هیجان‌انگیز است و از طرف دیگر دنیایی پر از خطر به‌ وجود می‌آورد. خوشبختانه مسئله‌ای مشابه همین فناوری، راه خوبی برای ایمن کردن پیام‌ها در اختیار ما می‌گذارد.

    تا زمانی که ما خواص کوانتومی یک ذره را از نظر فنی در یک حالت تعریف‌شده اندازه‌گیری نکنیم، آن ذره اصلا وجود نخواهد داشت؛ این امر شبیه‌ به داشتن یک دستکش بوکس است؛ تا زمانی که از آن استفاده نشود، نمی‌توان گفت دستکش برای دست چپ است یا راست.

    عجیب‌تر اینکه اگر ذره با ذره‌ی دیگری در برخی از جهات در زمان رابطه داشته باشد (مثلا یک جفت دستکش خارج‌شده از یک جیب) مشاهده یک دستکش، فورا وضعیت دستکش دیگر را به شما می‌گوید و اینکه تا چه‌اندازه دو دستکش از هم دور باشند مهم نیست.

    یک ذره بعد از دیده شدن، روی یک حالت قرار می‌گیرد و همتای آن ذره باید نسبت‌ به آن در حالت مشخص قرار بگیرد؛ چنین موردی تمامی اطلاعات آن‌ها برای انتقال را افشا می‌کند. این حالت که به آن درهم‌تنیدگی کوانتومی گفته می‌شود، در حال حاضر برای اضافه کردن علامت‌هایی به ارتباطات برای هشدار دادن‌ به کاربران درخصوص نفوذ یک بیگانه مورد استفاده قرار می‌گیرد.

    ابردرهم‌تنیدگی  و رمزنگاری کوانتومی

    البته این دفعه‌ی اولی نیست که از پدیده‌های کوانتومی در بلاک‌چین استفاده می‌شود. سال گذشته پژوهشگرانی از مرکز کوانتومی روسی راهی برای جایگزین کردن یک قالب کوانتومی به‌جای رمزگذاری‌های سنتی، ایجاد و تست کردند. اما راه‌های بیشتری برای آزمایش گربه شرودینگر وجود دارد و روند درهم‌تنیدگی تنها براساس فواصل فضایی کار نمی‌کند. پژوهشگران نوشتند:

    شاید عجیب‌تر اینکه، روند رمزگذاری کردن ما می‌تواند به‌عنوان یک مورد غیر کلاسیک بر گذشته تأثیر بگذارد. بنابراین، بلاک‌چین کوانتومی غیر متمرکز می‌تواند به‌عنوان یک ماشین زمان شبکه‌ای کوانتومی در نظر گرفته شود.

    همین روند زمانی باعث قوی شدن آن برای ساخت بلاک‌چین‌ می‌شود و اینگونه نیست که صرفا بیت‌ها را در یک محیط رمزگذاری‌شده قرار دهد.

    دخالت در سوابق فعلی در دفترکل‌های دیجیتال بلاک‌چین کوانتومی به هر صورتی می‌تواند بر سابقه‌ی خودش تأثیر بگذارد و ورودی‌های ثبت‌شده‌ی قبلی را که سوابق مربوطه در یک روند قفل‌گذاری دیجیتال را باطل می‌کرد، تغییر دهد.

    مقاله‌ی علمی این طرح پیشنهادی در نسخه‌ی پیش از بازبینی از این لینک برای مشاهده همگان در دسترس است و البته هنوز آزمایش نشده؛ با این حال نشان‌دهنده‌ی راهی هوشمندانه برای استفاده از خواص عجیب کوانتوم است و موجب ایمن شدن فناوری بلاک‌چین در آینده خواهد شد.


    منبع: زومیت


    آخرین ویرایش: چهارشنبه 12 اردیبهشت 1397 02:46 ب.ظ
    ارسال دیدگاه
  • ادمین وب سایت جمعه 7 اردیبهشت 1397 03:33 ب.ظ نظرات ()

    جذب سرمایه خصوصی، رقیب جدی عرضه عمومی سهام و اوراق بهادار

    جذب سرمایه‌ی خصوصی، راهکار جدید شرکت‌ها برای دریافت سرمایه است که علاوه بر تهدید بازار سهام، نگرانی‌ها در مورد نظارت‌های مالی را افزایش داده است.

    تلگرام، یکی از شرکت‌های بزرگ دنیای فناوری در زمینه‌ی اپلیکیشن‌های پیام‌رسان، چند ماه پیش برای افزایش سرمایه، از فروش سهام خودداری کرد و در عوض، از گروهی از سرمایه‌گذاران خواست تا سکه‌های مجازی این شرکت را خریداری کنند. این شرکت برای اجرای پروژه‌ی ارز رمزنگاری شده‌ی خود از این روش استفاده کرد.

    سرمایه‌گذاران تلگرام روی پروژه‌ای سرمایه‌گذاری کردند که هنوز اجرا نشده است. آنها اطلاعات ناچیزی در مورد شرکت مورد نظر داشتند و از ترکیب سهامداران و تراکنش‌های مالی نیز اطلاع خاصی در دسترس نبود. با این وجود، ۸۱ سرمایه‌گذار بزرگ در این اقدام پیش‌قدم شدند و ۸۵۰ میلیون دلار سرمایه به تلگرام سرازیر شد. نکته‌ی مهم این که مراحل بعدی جذب سرمایه هم در راه هستند.

    این روش جذب سرمایه که به نام ICO یا عرضه‌ی اولیه‌ی سکه هم شناخته می‌شود، یکی از معدود روش‌های جدید جذب سرمایه‌ی خصوصی است که بازارهای عمومی را تحت تاثیر قرار داده و در حال حاضر، پرطرفدارترین روش افزایش سرمایه در آمریکا است. پدیده‌ای که در حال تغییر دادن روش جذب سرمایه و اجرای عملیات در شرکت‌ها است.

    جیسون توماس، مدیر تحقیقات شرکت Carlyle Group در این مورد می‌گوید:

    سرمایه‌های خصوصی در حال تغییر چشم‌اندازهای مالی و اقتصادی هستند. به بیان دیگر رشد سرمایه‌های خصوصی، مسیر پیش روی اقتصاد جهانی است.

    در روش جذب سرمایه‌ی خصوصی، اطلاعات کمی در مورد سرمایه‌ی جذب شده و اشخاص و گروه‌های سرمایه‌گذار در دسترس است. به همین دلیل اطلاعاتی از اتفاقات در جریان پشت پرده در دست نخواهد بود. از طرفی بررسی‌های وال‌‌استریت ژورنال نشان می‌دهد که این نوع از سرمایه در طول یک دهه‌ی گذشته بیش از دو برابر رشد داشته‌ و رشد بازارهای سهام و اوراق بهادار را پشت سر گذاشته‌ است.

    ایکو یا ICO

    در سال گذشته‌ی میلادی، حداقل ۲.۴ تریلیون دلار از طریق سرمایه‌گذاری خصوصی در شرکت‌های آمریکایی جذب شده است. این رقم، فاصله‌ای که از سال ۲۰۱۱ میان این بازار و بازارهای عمومی ایجاد شده را افزایش داد. طبق آمارهای ارائه شده توسط موسسه‌ی Dealogic و همچنین بررسی‌های وال‌استریت ژورنال، سرمایه‌های عمومی رقم ۲.۱ تریلیون دلار را به خود اختصاص داده‌اند. در ادامه‌ی این آمارها آمده که خرید خصوصی سهام حدود ۱.۶ تریلیون دلار از مبلغ ۲.۴ تریلیون را به خود اختصاص داده‌اند.

    بازارهای سهام خصوصی توسط دو گروه پشتیبانی می‌شوند. شرکت‌هایی که به‌دنبال افزایش سرمایه از روش‌هایی بدون دردسرهای قانونی هستند؛ و سرمایه‌گذارانی که به‌دنبال افزایش درآمد با شانس بیشتر از راه‌هایی خارج از سهام بورس و اوراق بهادار هستند. نکته‌ی اصلی این است که به طور حتم، این نوع از جذب سرمایه به رشد برخی شرکت‌ها کمک زیادی خواهد کرد. سرمایه‌ی خصوصی، شجاعت نوآوری را به شرکت‌ها می‌دهد. آنها با جذب این نوع از سرمایه، نیازی به ارائه‌ی گزارش‌های لحظه‌ای و توضیح تاثیرات نوآوری روی سود سهام‌داران ندارند. به‌همین دلیل، این نوع از سرمایه‌گذاری در سیلیکون ولی به عنوان مبدأ بسیاری از نوآوری‌های کنونی، اهمیت بالایی دارد.

    جکلین کلی، مدیر بخش سرمایه‌گذاری عمومی شرکت Ernst & Young LLC در این مورد می‌گوید: «این سبک از سرمایه‌گذاری، به کارآفرینی هرچه بیشتر کمک می‌کند. چرا که در این صورت، شرکت‌ها روش‌های متعددی برای دستیابی به سرمایه خواهند داشت.»

    از طرفی با رشد سرمایه‌گذاری خصوصی، شرایط برای بازارهای عمومی دشوارتر می‌شود. آمارها نشان می‌دهد تعداد شرکت‌های عمومی در آمریکا از ۱۹۹۶ تاکنون به نصف رسیده است. این آمارها، قانون‌گذاران آمریکایی را با نگرانی‌های جدی مواجه کرده است. آنها معتقدند با افزایش این سبک سرمایه‌گذاری، فرصت‌های کمتری برای فعالان عادی بازار سرمایه وجود خواهد داشت.

    بازار سهام

    در آمریکا و عموم کشورهای جهان، شرکت‌هایی که قصد عرضه‌ی عمومی سهام را داشته باشند، باید جزئیات زیادی از روندهای مالی خود را در اختیار سازمان‌های مربوطه قرار دهند. این در حالی است که سرمایه‌گذاری خصوصی نیاز به چنین اطلاعاتی ندارد و به شرکت‌ها اجازه می‌دهد تا بدون کنترل و رصد شدن، سرمایه‌ی مورد نیاز خود را جذب کنند.

    جذب سرمایه‌ی خصوصی تنها از میان افراد خاص انجام می‌گیرد

    نکته‌ی قابل توجه در مورد جذب سرمایه‌های خصوصی این است که هر کسی اجازه‌ی شرکت در این نوع سرمایه‌گذاری را ندارد و تنها شرکت‌ها و سازمان‌های محدودی می‌توانند در آن شرکت کنند. به بیان دیگر رشد سرسام‌آور اولیه در برخی استارتاپ‌ها، تنها برای برخی سرمایه‌گذاران مفید خواهد بود.

    البته روش‌های دیگری از جذب سرمایه‌ی خصوصی مانند ICO یا جمع‌سپاری نیز وجود دارند که در حال ایجاد تغییرات اساسی در بازار سرمایه هستند. آمارها در این بخش از بازار نشان می‌دهد که در سال گذشته‌ی میلادی تنها در آمریکا، ۲۰ مورد جذب سرمایه‌ی خصوصی انجام شده و بیش از ۴ میلیارد دلار پول به هر یک از شرکت‌ها تزریق شده است.

    یکی از مثال‌های قابل توجه سرمایه‌گذاری خصوصی، سرمایه‌ی ۹۳ میلیارد دلاری هولدینگ ژاپنی سافت‌ بانک در سرمایه‌گذاری حوزه‌ی فناوری بوده است. در مقابل، بزرگترین عرضه‌ی عمومی سهام در سال گذشته‌ی میلادی مربوط به شرکت Snap Inc بود که تنها ۳.۹ میلیارد دلار سرمایه جذب کرد. نکته‌ی مهم این که هنوز سرمایه‌ی زیادی منتظر زمان مناسب برای واریز شدن در این بازار است. گزارش‌های نشان می‌دهد دارایی‌های خصوصی در حال حاضر حدود ۲.۸ تریلیون دلار هستند و یک تریلیون دلار از آنها هنوز برای سرمایه‌گذاری آماده هستند.

    پول

    این حجم از سرمایه‌ی در انتظار برای ورود به بازارهای جوان، ظهور پدیده‌های به نام استارتاپ‌های یونیکورن در سیلیکون ولی را توجیه می‌کند. استارتاپ‌های یونیکورن، شرکت‌های نوپایی هستند که پس از رسیدن به موفقیت نسبی توسط شرکت‌های بزرگ ارزش بیش از یک میلیارد دلار دریافت کنند. آمارها نشان می‌دهد تعداد این استارتاپ‌ها نسبت به سال ۲۰۱۴، ۳ برابر شده است.

    برای مقایسه‌ی پدیده ی موجود می‌توان آن را با دو دهه‌ی پیش و دوران اوج عرضه‌ی عمومی سهام مقایسه کرد. وقتی سهام آمازون به عنوان یک استارتاپ سه ساله به‌صورت عمومی عرضه شد، ارزش آن به حدود ۶۶۰ میلیون دلار رسید. فعالان بازار سرمایه که اقدام به خرید سهام این شرکت کردند، سودی حدود ۹۶ درصد را تجربه کردند. برای مقایسه دقت کنید که کل سود شرکت‌های لیست فورچن ۵۰۰ در دروه‌ی مشابه، ۳۶۴ درصد بوده است.

    فیسبوک مثال روشنی از سود سرشار سرمایه‌گذاران اولیه در استارتاپ‌ها است

    به‌عنوان مثالی از سرمایه‌گذاری‌های خصوصی با سود سرسام‌آور می‌‌توان فیسبوک را مثال زد. این شرکت ۸ سال پس از تاسیس به صورت عمومی عرضه شد و ارزشی حدود ۱۰۴ میلیارد دلار کسب کرد. در این میان تنها سرمایه‌گذاران خصوصی که از ابتدا وارد این استارتاپ شده بودند، توانستند از رشد سریع آن سود ببرند. اوبر نیز مثال دیگری است که بدون حضور سرمایه‌گذاران عمومی، پس از ۹ سال فعالیت هنوز به‌صورت عمومی عرضه نشده و پتانسیل ارزش ۶۸ میلیارد دلاری دارد. سرمایه‌گذاران اخیر اوبر محدود به شرکت های خصوصی فعال در وال‌استریت و کشورهای عربستان و قطر به عنوان سرمایه‌های مستقل هستند.

    یکی از قانون‌های سرمایه‌گذاری آمریکا، سرمایه‌گذاری خصوصی را محدود به شرکت‌ها و سازمان‌های خاص می‌کند. برخی دیگر از فرآیندهای جذب سرمایه که اجازه‌ی ورود را به اشخاص نیز صادر می‌کنند، تنها افرادی با سرمایه‌ی بالا (مثلا ۲۰۰ هزار دلار در آمد یا یک میلیون دلار دارایی) را واجد شرایط می‌دانند. دلیل وضع این قوانین نیز حمایت از سرمایه‌گذاران خُرد مانند بازنشستگان است تا در ریسک بالای این شرکت‌های تازه‌تاسیس درگیر نشوند.

    ثروت

    به‌هرحال رشد این بخش بازار به شرکت‌های کوچک و متوسط این امکان را داده که وام‌های آسان‌تری نیز دریافت کنند. البته در این میان باید به این نکته اشاره کرد که ریسک سرمایه‌ها افزایش یافته و خطر کلاهبرداری از شرکت‌ها نیز به خاطر عدم وجود نظارت روی سرمایه‌گذاران، بیشتر شده است. خاصیت اساسی این بازارها این است که سرمایه‌گذار و شخص دریافت‌کننده‌ی سرمایه به روشنی مشخص نیستند.

    تلگرام هیچ اطلاعات کاملی در مورد پروژه‌ی در حال اجرا و حتی صاحبان خود منتشر نکرده است

    کارشناسان بازار سرمایه، بخش‌های ناشناس سرمایه‌گذاری خصوصی را با نام «سیاه‌چاله‌های سرمایه گذاری» می‌شناسند. آنها معتقدند اطلاعات کافی از این بخش‌ها در دسترس نیست و حتی با ورود دولت‌ها، بخش بسیار بزرگی از آنها مخفی خواهد ماند. این حقایق، نگرانی‌ها را در مورد ریسک‌های بالای شکست در این سبک از سرمایه‌گذاری و تاثیر آن روی اقتصاد جهانی ایجاد کرده است.

    یکی از مثال‌های ملموس در مورد افزایش سرمایه‌ی خصوصی، تلگرام است. این شرکت هیچ اطلاعاتی در مورد پروژه‌ی در دست اقدام خود و دلایل جذب سرمایه مشخص نکرد. حتی در مورد صاحبان تلگرام نیز اطلاعات کاملی در دست نیست و تنها موارد منتشر شده، برادران دورف یعنی پاول و نیکولای را به عنوان افراد اصلی این شرکت معرفی می‌کنند. از طرفی، اطلاعات لازم در مورد درآمد این شرکت نیز منتشر نشد و از لحاظ معرفی راه‌های ارتباطی نیز تنها یک شرکت در منطقه‌ی آزاد بریتیش ویرجین معرفی شد.

    تلگرام

    جذب سرمایه‌ی تلگرام به این روش، زنگ خطری برای سرمایه‌گذاری‌های خصوصی است. برای مقایسه، سهام‌داران بازارهای عمومی را در نظر بگیرید که با مشاهده‌ی روزانه‌ی قیمت سهام، هر موقع که نیاز داشته باشند، خریداری برای سهمشان پیدا می‌کنند؛ این در حالی است که سرمایه‌گذاران در شرکت‌هایی مشابه تلگرام، تضمینی از این بابت ندارند. نکته‌ی مهم دیگر در مورد این سرمایه‌ها آن است که فروش این سهم‌ها تا مدت معینی ممنوع است. البته تلگرام قول داده که در صورت اجرا نشدن پروژه‌ی مورد نظرش تا اکتبر ۲۰۱۹، سرمایه‌ی افراد را به آنها باز خواهد گرداند. جالب این که در همین اسناد مربوط به بازگشت سرمایه، عنوان شده که هیچ تضمینی برای وجود داشتن سرمایه‌ی کافی برای پرداخت به افراد وجود ندارد!

    ارزش سکه‌ی تلگرام بدون هیچ پشتوانه ی اطلاعاتی، تا بیش از سه برابر افزایش یافته است

    آمارها نشان می‌دهد با وجود ارائه نکردن اطلاعات کافی از سوی تلگرام و عرضه نشدن سکه‌ی مخصوص، قیمت این سرمایه‌گذاری مجازی از ۳۸ سنت در شروع جذب سرمایه، به ۱.۳۳ دلار در ماه فوریه‌ی سال جاری رسیده است. نکته‌ی جالب این که کارشناسان بازار ارزهای رمزنگاری شده، معتقدند اطلاعات منتشر شده در مورد شبکه‌‌ی در دست توسعه‌ی تلگرام کاملا غیرقابل اعتماد بوده و نمی‌توان هیچ ریسکی برای سرمایه‌گذاری در آن قبول کرد.

    در نهایت باید به این نکته اشاره کرد که بازار سرمایه در حال تغییر جهت جدی از سمت سنتی به بخشی است که علاوه بر جذابیت و حاشیه‌ی سود بالا برای سرمایه‌گذاران اولیه، نگرانی‌هایی جدی در مورد قانون‌مند بودن و تضمین بازگشت سرمایه را ایجاد کرده است. به هر حال شاید دوران کنونی نیز دورانی شبیه حباب دات کام باشد و پس از شکست‌های بزرگ سرمایه‌گذاران، به دورانی از ثبات برسیم که این نوع از سرمایه‌گذاری جدید نیز به بلوغ کافی و قانون‌مندی رسیده باشد.


    منبع: زومیت

    آخرین ویرایش: جمعه 7 اردیبهشت 1397 03:34 ب.ظ
    ارسال دیدگاه
  • ادمین وب سایت جمعه 7 اردیبهشت 1397 03:29 ب.ظ نظرات ()

    جذب سرمایه خصوصی، رقیب جدی عرضه عمومی سهام و اوراق بهادار

    جذب سرمایه‌ی خصوصی، راهکار جدید شرکت‌ها برای دریافت سرمایه است که علاوه بر تهدید بازار سهام، نگرانی‌ها در مورد نظارت‌های مالی را افزایش داده است.

    تلگرام، یکی از شرکت‌های بزرگ دنیای فناوری در زمینه‌ی اپلیکیشن‌های پیام‌رسان، چند ماه پیش برای افزایش سرمایه، از فروش سهام خودداری کرد و در عوض، از گروهی از سرمایه‌گذاران خواست تا سکه‌های مجازی این شرکت را خریداری کنند. این شرکت برای اجرای پروژه‌ی ارز رمزنگاری شده‌ی خود از این روش استفاده کرد.

    سرمایه‌گذاران تلگرام روی پروژه‌ای سرمایه‌گذاری کردند که هنوز اجرا نشده است. آنها اطلاعات ناچیزی در مورد شرکت مورد نظر داشتند و از ترکیب سهامداران و تراکنش‌های مالی نیز اطلاع خاصی در دسترس نبود. با این وجود، ۸۱ سرمایه‌گذار بزرگ در این اقدام پیش‌قدم شدند و ۸۵۰ میلیون دلار سرمایه به تلگرام سرازیر شد. نکته‌ی مهم این که مراحل بعدی جذب سرمایه هم در راه هستند.

    این روش جذب سرمایه که به نام ICO یا عرضه‌ی اولیه‌ی سکه هم شناخته می‌شود، یکی از معدود روش‌های جدید جذب سرمایه‌ی خصوصی است که بازارهای عمومی را تحت تاثیر قرار داده و در حال حاضر، پرطرفدارترین روش افزایش سرمایه در آمریکا است. پدیده‌ای که در حال تغییر دادن روش جذب سرمایه و اجرای عملیات در شرکت‌ها است.

    جیسون توماس، مدیر تحقیقات شرکت Carlyle Group در این مورد می‌گوید:

    سرمایه‌های خصوصی در حال تغییر چشم‌اندازهای مالی و اقتصادی هستند. به بیان دیگر رشد سرمایه‌های خصوصی، مسیر پیش روی اقتصاد جهانی است.

    در روش جذب سرمایه‌ی خصوصی، اطلاعات کمی در مورد سرمایه‌ی جذب شده و اشخاص و گروه‌های سرمایه‌گذار در دسترس است. به همین دلیل اطلاعاتی از اتفاقات در جریان پشت پرده در دست نخواهد بود. از طرفی بررسی‌های وال‌‌استریت ژورنال نشان می‌دهد که این نوع از سرمایه در طول یک دهه‌ی گذشته بیش از دو برابر رشد داشته‌ و رشد بازارهای سهام و اوراق بهادار را پشت سر گذاشته‌ است.

    ایکو یا ICO

    در سال گذشته‌ی میلادی، حداقل ۲.۴ تریلیون دلار از طریق سرمایه‌گذاری خصوصی در شرکت‌های آمریکایی جذب شده است. این رقم، فاصله‌ای که از سال ۲۰۱۱ میان این بازار و بازارهای عمومی ایجاد شده را افزایش داد. طبق آمارهای ارائه شده توسط موسسه‌ی Dealogic و همچنین بررسی‌های وال‌استریت ژورنال، سرمایه‌های عمومی رقم ۲.۱ تریلیون دلار را به خود اختصاص داده‌اند. در ادامه‌ی این آمارها آمده که خرید خصوصی سهام حدود ۱.۶ تریلیون دلار از مبلغ ۲.۴ تریلیون را به خود اختصاص داده‌اند.


    مقاله‌های مرتبط:

    • چگونه سافت بانک به بزرگ‌ترین سرمایه‌گذار فناوری دنیا تبدیل شد
    • IPO راهی برای اثبات بلوغ و قابل اعتماد بودن شرکت


    بازارهای سهام خصوصی توسط دو گروه پشتیبانی می‌شوند. شرکت‌هایی که به‌دنبال افزایش سرمایه از روش‌هایی بدون دردسرهای قانونی هستند؛ و سرمایه‌گذارانی که به‌دنبال افزایش درآمد با شانس بیشتر از راه‌هایی خارج از سهام بورس و اوراق بهادار هستند. نکته‌ی اصلی این است که به طور حتم، این نوع از جذب سرمایه به رشد برخی شرکت‌ها کمک زیادی خواهد کرد. سرمایه‌ی خصوصی، شجاعت نوآوری را به شرکت‌ها می‌دهد. آنها با جذب این نوع از سرمایه، نیازی به ارائه‌ی گزارش‌های لحظه‌ای و توضیح تاثیرات نوآوری روی سود سهام‌داران ندارند. به‌همین دلیل، این نوع از سرمایه‌گذاری در سیلیکون ولی به عنوان مبدأ بسیاری از نوآوری‌های کنونی، اهمیت بالایی دارد.

    جکلین کلی، مدیر بخش سرمایه‌گذاری عمومی شرکت Ernst & Young LLC در این مورد می‌گوید: «این سبک از سرمایه‌گذاری، به کارآفرینی هرچه بیشتر کمک می‌کند. چرا که در این صورت، شرکت‌ها روش‌های متعددی برای دستیابی به سرمایه خواهند داشت.»

    از طرفی با رشد سرمایه‌گذاری خصوصی، شرایط برای بازارهای عمومی دشوارتر می‌شود. آمارها نشان می‌دهد تعداد شرکت‌های عمومی در آمریکا از ۱۹۹۶ تاکنون به نصف رسیده است. این آمارها، قانون‌گذاران آمریکایی را با نگرانی‌های جدی مواجه کرده است. آنها معتقدند با افزایش این سبک سرمایه‌گذاری، فرصت‌های کمتری برای فعالان عادی بازار سرمایه وجود خواهد داشت.

    بازار سهام

    در آمریکا و عموم کشورهای جهان، شرکت‌هایی که قصد عرضه‌ی عمومی سهام را داشته باشند، باید جزئیات زیادی از روندهای مالی خود را در اختیار سازمان‌های مربوطه قرار دهند. این در حالی است که سرمایه‌گذاری خصوصی نیاز به چنین اطلاعاتی ندارد و به شرکت‌ها اجازه می‌دهد تا بدون کنترل و رصد شدن، سرمایه‌ی مورد نیاز خود را جذب کنند.

    جذب سرمایه‌ی خصوصی تنها از میان افراد خاص انجام می‌گیرد

    نکته‌ی قابل توجه در مورد جذب سرمایه‌های خصوصی این است که هر کسی اجازه‌ی شرکت در این نوع سرمایه‌گذاری را ندارد و تنها شرکت‌ها و سازمان‌های محدودی می‌توانند در آن شرکت کنند. به بیان دیگر رشد سرسام‌آور اولیه در برخی استارتاپ‌ها، تنها برای برخی سرمایه‌گذاران مفید خواهد بود.

    البته روش‌های دیگری از جذب سرمایه‌ی خصوصی مانند ICO یا جمع‌سپاری نیز وجود دارند که در حال ایجاد تغییرات اساسی در بازار سرمایه هستند. آمارها در این بخش از بازار نشان می‌دهد که در سال گذشته‌ی میلادی تنها در آمریکا، ۲۰ مورد جذب سرمایه‌ی خصوصی انجام شده و بیش از ۴ میلیارد دلار پول به هر یک از شرکت‌ها تزریق شده است.

    یکی از مثال‌های قابل توجه سرمایه‌گذاری خصوصی، سرمایه‌ی ۹۳ میلیارد دلاری هولدینگ ژاپنی سافت‌ بانک در سرمایه‌گذاری حوزه‌ی فناوری بوده است. در مقابل، بزرگترین عرضه‌ی عمومی سهام در سال گذشته‌ی میلادی مربوط به شرکت Snap Inc بود که تنها ۳.۹ میلیارد دلار سرمایه جذب کرد. نکته‌ی مهم این که هنوز سرمایه‌ی زیادی منتظر زمان مناسب برای واریز شدن در این بازار است. گزارش‌های نشان می‌دهد دارایی‌های خصوصی در حال حاضر حدود ۲.۸ تریلیون دلار هستند و یک تریلیون دلار از آنها هنوز برای سرمایه‌گذاری آماده هستند.

    پول

    این حجم از سرمایه‌ی در انتظار برای ورود به بازارهای جوان، ظهور پدیده‌های به نام استارتاپ‌های یونیکورن در سیلیکون ولی را توجیه می‌کند. استارتاپ‌های یونیکورن، شرکت‌های نوپایی هستند که پس از رسیدن به موفقیت نسبی توسط شرکت‌های بزرگ ارزش بیش از یک میلیارد دلار دریافت کنند. آمارها نشان می‌دهد تعداد این استارتاپ‌ها نسبت به سال ۲۰۱۴، ۳ برابر شده است.

    برای مقایسه‌ی پدیده ی موجود می‌توان آن را با دو دهه‌ی پیش و دوران اوج عرضه‌ی عمومی سهام مقایسه کرد. وقتی سهام آمازون به عنوان یک استارتاپ سه ساله به‌صورت عمومی عرضه شد، ارزش آن به حدود ۶۶۰ میلیون دلار رسید. فعالان بازار سرمایه که اقدام به خرید سهام این شرکت کردند، سودی حدود ۹۶ درصد را تجربه کردند. برای مقایسه دقت کنید که کل سود شرکت‌های لیست فورچن ۵۰۰ در دروه‌ی مشابه، ۳۶۴ درصد بوده است.

    فیسبوک مثال روشنی از سود سرشار سرمایه‌گذاران اولیه در استارتاپ‌ها است

    به‌عنوان مثالی از سرمایه‌گذاری‌های خصوصی با سود سرسام‌آور می‌‌توان فیسبوک را مثال زد. این شرکت ۸ سال پس از تاسیس به صورت عمومی عرضه شد و ارزشی حدود ۱۰۴ میلیارد دلار کسب کرد. در این میان تنها سرمایه‌گذاران خصوصی که از ابتدا وارد این استارتاپ شده بودند، توانستند از رشد سریع آن سود ببرند. اوبر نیز مثال دیگری است که بدون حضور سرمایه‌گذاران عمومی، پس از ۹ سال فعالیت هنوز به‌صورت عمومی عرضه نشده و پتانسیل ارزش ۶۸ میلیارد دلاری دارد. سرمایه‌گذاران اخیر اوبر محدود به شرکت های خصوصی فعال در وال‌استریت و کشورهای عربستان و قطر به عنوان سرمایه‌های مستقل هستند.

    یکی از قانون‌های سرمایه‌گذاری آمریکا، سرمایه‌گذاری خصوصی را محدود به شرکت‌ها و سازمان‌های خاص می‌کند. برخی دیگر از فرآیندهای جذب سرمایه که اجازه‌ی ورود را به اشخاص نیز صادر می‌کنند، تنها افرادی با سرمایه‌ی بالا (مثلا ۲۰۰ هزار دلار در آمد یا یک میلیون دلار دارایی) را واجد شرایط می‌دانند. دلیل وضع این قوانین نیز حمایت از سرمایه‌گذاران خُرد مانند بازنشستگان است تا در ریسک بالای این شرکت‌های تازه‌تاسیس درگیر نشوند.

    ثروت

    به‌هرحال رشد این بخش بازار به شرکت‌های کوچک و متوسط این امکان را داده که وام‌های آسان‌تری نیز دریافت کنند. البته در این میان باید به این نکته اشاره کرد که ریسک سرمایه‌ها افزایش یافته و خطر کلاهبرداری از شرکت‌ها نیز به خاطر عدم وجود نظارت روی سرمایه‌گذاران، بیشتر شده است. خاصیت اساسی این بازارها این است که سرمایه‌گذار و شخص دریافت‌کننده‌ی سرمایه به روشنی مشخص نیستند.

    تلگرام هیچ اطلاعات کاملی در مورد پروژه‌ی در حال اجرا و حتی صاحبان خود منتشر نکرده است

    کارشناسان بازار سرمایه، بخش‌های ناشناس سرمایه‌گذاری خصوصی را با نام «سیاه‌چاله‌های سرمایه گذاری» می‌شناسند. آنها معتقدند اطلاعات کافی از این بخش‌ها در دسترس نیست و حتی با ورود دولت‌ها، بخش بسیار بزرگی از آنها مخفی خواهد ماند. این حقایق، نگرانی‌ها را در مورد ریسک‌های بالای شکست در این سبک از سرمایه‌گذاری و تاثیر آن روی اقتصاد جهانی ایجاد کرده است.

    یکی از مثال‌های ملموس در مورد افزایش سرمایه‌ی خصوصی، تلگرام است. این شرکت هیچ اطلاعاتی در مورد پروژه‌ی در دست اقدام خود و دلایل جذب سرمایه مشخص نکرد. حتی در مورد صاحبان تلگرام نیز اطلاعات کاملی در دست نیست و تنها موارد منتشر شده، برادران دورف یعنی پاول و نیکولای را به عنوان افراد اصلی این شرکت معرفی می‌کنند. از طرفی، اطلاعات لازم در مورد درآمد این شرکت نیز منتشر نشد و از لحاظ معرفی راه‌های ارتباطی نیز تنها یک شرکت در منطقه‌ی آزاد بریتیش ویرجین معرفی شد.

    تلگرام

    جذب سرمایه‌ی تلگرام به این روش، زنگ خطری برای سرمایه‌گذاری‌های خصوصی است. برای مقایسه، سهام‌داران بازارهای عمومی را در نظر بگیرید که با مشاهده‌ی روزانه‌ی قیمت سهام، هر موقع که نیاز داشته باشند، خریداری برای سهمشان پیدا می‌کنند؛ این در حالی است که سرمایه‌گذاران در شرکت‌هایی مشابه تلگرام، تضمینی از این بابت ندارند. نکته‌ی مهم دیگر در مورد این سرمایه‌ها آن است که فروش این سهم‌ها تا مدت معینی ممنوع است. البته تلگرام قول داده که در صورت اجرا نشدن پروژه‌ی مورد نظرش تا اکتبر ۲۰۱۹، سرمایه‌ی افراد را به آنها باز خواهد گرداند. جالب این که در همین اسناد مربوط به بازگشت سرمایه، عنوان شده که هیچ تضمینی برای وجود داشتن سرمایه‌ی کافی برای پرداخت به افراد وجود ندارد!

    ارزش سکه‌ی تلگرام بدون هیچ پشتوانه ی اطلاعاتی، تا بیش از سه برابر افزایش یافته است

    آمارها نشان می‌دهد با وجود ارائه نکردن اطلاعات کافی از سوی تلگرام و عرضه نشدن سکه‌ی مخصوص، قیمت این سرمایه‌گذاری مجازی از ۳۸ سنت در شروع جذب سرمایه، به ۱.۳۳ دلار در ماه فوریه‌ی سال جاری رسیده است. نکته‌ی جالب این که کارشناسان بازار ارزهای رمزنگاری شده، معتقدند اطلاعات منتشر شده در مورد شبکه‌‌ی در دست توسعه‌ی تلگرام کاملا غیرقابل اعتماد بوده و نمی‌توان هیچ ریسکی برای سرمایه‌گذاری در آن قبول کرد.

    در نهایت باید به این نکته اشاره کرد که بازار سرمایه در حال تغییر جهت جدی از سمت سنتی به بخشی است که علاوه بر جذابیت و حاشیه‌ی سود بالا برای سرمایه‌گذاران اولیه، نگرانی‌هایی جدی در مورد قانون‌مند بودن و تضمین بازگشت سرمایه را ایجاد کرده است. به هر حال شاید دوران کنونی نیز دورانی شبیه حباب دات کام باشد و پس از شکست‌های بزرگ سرمایه‌گذاران، به دورانی از ثبات برسیم که این نوع از سرمایه‌گذاری جدید نیز به بلوغ کافی و قانون‌مندی رسیده باشد.


    منبع: زومیت

    آخرین ویرایش: چهارشنبه 12 اردیبهشت 1397 02:51 ب.ظ
    ارسال دیدگاه
  • ادمین وب سایت یکشنبه 2 اردیبهشت 1397 05:13 ب.ظ نظرات ()

    ارزهای دیجیتالی راهی برای دور زدن تحریم هاست. این ادعایی که این روزهای بسیار شنیده می‌شود، اما این موضوع تا چه اندازه حقیقت دارد و درصورتیکه ایران ارزهای دیجیتالی را بپذیرد و در معاملات خود از آنها استفاده کند چقدر به تجارت آزاد جهانی نزدیک می‌شود؟

    برخی کارشناسان ارزهای رمزپایه معتقدند که با استفاده از رمزپول‌ها می‎توان تحریم را به راحتی دور زد چراکه هیچ ردی از طرفین معامله به جای نمی‌ماند؛ خرید و فروش بدون شناسایی شدن طرف تحریم شده. یک کارشناس حوزه بانکداری و پرداخت الکترونیکی معتقد است که در این مورد اغراق شده و فضای امیدوار کننده حبابی به وجود آمده است. «رضا قربانی» در همین رابطه به دیجیاتو می‌گوید:

    «معاملات بزرگ با ارزهای دیجیتال فعلا امکان پذیر نیست. ارزش کل ارزهای رمزنگاری شده در دنیا امروز 384 میلیارد دلار است که در مقایسه با تولید ناخالص اقتصادهای بزرگ جهانی ناچیز است. برای مثال در سال 2017 آمریکا رقمی در حدود 19 تریلیون دلار، اتحادیه اروپا حدود 17 تریلیون دلار و چین با 12  تریلیون دلار تولید ناخالص داشتند. البته شاید بتوان آن را با تولید ناخالص ملی ایران که 431 میلیارد دلار است مقایسه کرد، اما بازهم از آن کمتر است. ضمن آنکه نمی‌توان تمامی معاملات کشور را با آن انجام داد. ارزهای رمزپایه بازار کوچکی است و پیش بینی می‎شود در آینده‌ای نامعلوم 5 درصد از تولید ناخالص کل دنیا را به خود اختصاص دهد.»

    فروش نفت مهمترین بخش از درآمدهای کشور را تامین می‌‎کند که در سالهای اخیر با تحریم‌های اعمال شده، فروش نفت و دریافت بهای آن برای کشور به یک امر دشوار تبدیل شده است. بر اساس آمارها ایران در سال 2017 حدود 40.4 میلیارد دلار از محل فروش منابع نفتی کسب درآمد کرده است. این درحالی است که نمی‌توان انتظار داشت خریداران از ارزهای دیجیتال برای پرداخت بهای نفت استفاده کنند، چراکه این رقم ارز رمزپایه در اختیار ندارند.

    سو برداشتی در مورد ارزهای رمزنگاری شده وجود دارد و آن اینکه می‌توان از آنها برای دور زدن تحریم استفاده کرد. دقت کنید که ارزهای دیجیتال ابزار فراوانی در دنیا نیست. یعنی اگر کمپانی اپل با ایرانی کار نکند در صورت پذیرش ارزهای رمزنگاری شده، بازهم با ایرانی‌ها کار نمی‌کند. قربانی توضیح می‌دهد:

    «برخی تصور میکنند ارزهای رمزنگاری شده ابزار کسب و کار غیر قانونی است درحالیکه اینطور نیست. کسب و کارهایی که در این حوزه کار می‌کنند، سیستم شناخت مشتری و احراز هویت قوی دارند. یکی از معروف‌ترین کسب و کارهای این حوزه «کوین بیس» است که شما برای استفاده از آن باید اطلاعات حقیقی خود را وارد کنید چون بعدا چک و بررسی می‌شود. اگر ایرانی باشید به شما اعلام خواهد شد که طبق قوانین تحریم نمی‌توانیم به ایرانی ها سرویس دهیم. البته ما می‌توانیم از سرویس‌ هایی که سیستم شناخت مشتری ندارند استفاده کنیم منتها ممکن است فروشنده با ما معامله نکند و مجبور شویم نفرات واسط بکار گرفته و سپس به صورت محدود از ارزهای رمزنگاری شده استفاده کنیم. نکته مهم دیگر آنکه اگر یک کاربر ایرانی هزار یا دوهزار بیت کوین داشته باشد، نقد کردن آن به دلیل تحریم کار ساده‌ای نیست.»

    ولی ارزهای رمزنگاری شده این ویژگی را دارند که بتوانند به صورت ناشناس از آن استفاده کرد؛ به این مفهوم که از کیف پول‌هایی استفاده شود که اطلاعات شخصی شما را نمی‌خواهند و شما بطور ناشناس از آن استفاده خواهید کرد. منتها باید توجه کرد که بیشتر افراد از کیف پول‌های معتبر مثل کوین بیس استفاده می‌کنند. کوین بیس هم از چند هفته قبل موظف شد تراکنشات خود را با تمامی اطلاعات در اختیار دولت آمریکا قرار دهد چراکه پرداخت مالیات برای آمریکا بسیار مهم است.

    محدودیت در تراکنش و زمان طولانی آن مشکل دیگری است که قربانی به آن اشاره می‌کند: «تعداد تراکنش هایی بیت کوین که در ثانیه پردازش می‌کند، رقم بسیار کمی است و در مقایسه با سیستم هایی مثل ویزا و مستر جایگاهی ندارد. بنابراین نمی‌توان رقم‌های بالایی را با آن جابه‌جا کرد.»

    فروانی و دسترسی به ارزهای دیجیتال، یکی از موضوعاتی است که در آن اغراق شده. تعداد کسانیکه در دنیا کیف پول الکترونیکی دارند بسیار کم است. اما امکان مقیاس پذیری و رشد برای ارزهای دیجیتال وجود دارد. به شرط آنکه تمام مردم دنیا آن را بپذیرند. این کارشناس به آمار افراد فعال در حوزه ارزهای دیجیتال استناد کرده و توضیح می‌دهد:

    «در کل جهان کمتر از 25 میلیون نفر کیف پول دیجیتالی دارند. ارزهای رمزپایه برای اولین بار در سال 2015 وارد بازار ارز شدند در فصل اول همان سال کمتر از 5 میلیون نفر کیف پول دیجیتالی داشتند اما این روند صعودی بود و در فصل اول سال 2018 به کمتر از 25 میلیون نفر رسید. باید توجه کرد این 25 میلیون نفر کاربر فعال نیستند و همه آنها تراکنش یا ارز دیجیتال ندارند، صرفا 25 میلیون نفر در کل دنیا به خاطر جذابیت ماجرا کیف پول باز کرده اند. اگر بررسی شود که چند میلیون نفر کاربر فعال هستند قطعا تعداد خیلی کمتر خواهد شد. این رقم را با کارت های بانکی در ایران و جهان مقایسه کنید. البته ارزهای رمزنگاری شده امکان رشد و گسترش دارند. اگر این 25 میلیون به 250 میلیون یا یک میلیارد نفر رسید، شاید بتوان با قطعیت بیشتری در مورد دور زدن تحریم ها با استفاده از آنها صحبت کرد.»

    در ژاپن بیت کوین و سایر ارزهای رمز پایه بسیار رواج دارند. به گونه‌ای که گفته می‌شود حدود نیمی از بیت کوین‌ها در این کشور است اما بررسی‌ها نشان می‌دهند که ژاپنی‌ها تنها ۱۰ درصد از تراکنش‌های روزانه خود را به وسیله‌ رمزپول‌ها و بیت‌کوین انجام می‌دهند.

    بر خلاف باور عموم مردم ارزهای رمزنگاری شده، غیر قانونی نیستند بلکه در سراسر دنیا نظارت قوی بر آنها وجود دارد و قوانین مختلفی برای آنها وضع شده است. برای مثال در آمریکا سرویس های ارائه دهنده، گزارش کار دقیق ارائه کرده و مالیات دقیق به دولت می‌پردازند و در چین هم طبق قانون از ارزها دیجیتالی فقط برای تجارت بین المللی استفاده می‌شود و نه معمالات داخل کشور. قربانی در همین رابطه می‌گوید که در ایران، هنوز قوانین مشخصی برای این رمزپول‌ها وجود ندارد: «بر همین اساس فقدان قوانین جهان شمول تر که نوآوری را مد نظر داشته باشد، در ایران حس می‌شود.»

    همچنین فراوانی و ارزش ارزهای رمزنگاری شده کل دنیا بسیار کمتر از رقمی است که بتوان با آن تحریم‌ها را دور زد، هرچند بازار این نوع از ارزها به تازگی داغ شده و مورد توجه عموم قرار گرفته. این امکان وجود دارد که با بکارگیری مسیرهای خاص، تحریم ها را دور زد اما نمی‌توان تمام مشکلات تحریم را با ارزهای دیجیتالی حل کرد.


    منبع: دیجیاتو



    آخرین ویرایش: یکشنبه 2 اردیبهشت 1397 05:21 ب.ظ
    ارسال دیدگاه
  • ادمین وب سایت جمعه 31 فروردین 1397 10:28 ب.ظ نظرات ()

    -币安怎么注册?-

    ※注意,由于注册用户激增,币安自2018年1月8日起每天不定时开启限量注册!

    【币安官网】https://www.binance.com

    币安交易平台是2017年跳出的一匹黑马,12月每日交易量达到190亿,也是2017年最受欢迎的比特币交易平台之一。币安提供超过200种交易货币对。交易手续费0.1%,使用币安BNB交易,享受手续费50%折扣;NEO、GAS、HSR币提币免费。

    币安注册流程

    【币安怎么注册】第一步:

    登录币安官网:https://www.binance.com

    如果你的浏览器没有自动跳转到中文页面,可以从页面右上角语言切换处选择“简体中文”,之后选择“注册”。

    iqaccount

    【币安怎么注册】第二步:

    在注册页面中输入您的“邮箱”、“登录密码”及“确认密码”,两次密码长度在6-20个字符之间必须包括大小写字母及数字,然后勾选“同意币安服务条款”点击“注册”。

    iqaccount

    【币安怎么注册】第三步:

    系统会发送验证邮件到您的注册邮箱,请您登录邮箱查收验证邮件。如果您没收到邮件也请查看您的垃圾邮箱。

    iqaccount

    【币安怎么注册】第四步:

    点击验证邮件中的“验证邮箱”链接激活账户后会即完成注册。有部分邮箱可能限制访问URL您可以复制激活的URL到浏览器内打开即可。

    iqaccount

    币安充值流程

    【币安怎样充值】第一步:

    登录币安“用户中心”,在“资产管理”的下拉列表选择“充值”。

    iqaccount

    【币安怎样充值】第二步:

    在“充值”页面选择需要充值的币种点击“充值”。目前支持BTC、ETH、LTC、NEO、BNB等100多个币种的充值。

    iqaccount

    【币安怎样充值】第三步:

    点击“充值”后出现充值地址。您可以通过钱包转账或其他交易平台提现至该地址。这里以从Gate.io提ETH到币安为例。

    iqaccount

    【币安怎样充值】第四步:

    登录Gate.io账户,在“我的财务”中找到ETH选择“提现”,进入“提现”页面。将刚才币安的ETH地址复制到以下Gate.io的“ETH提现地址”,再输入“提币数量”、“资金密码”、“验证码”等之后,点击“提交提现申请”,就完成提币。

    iqaccount

    【币安怎样充值】第五步:

    系统会自动确认充值结果您可通过在“资金管理”的下拉列表点击“历史记录”查看具体信息。

    iqaccount

    币安(Binance)官方网站

    币安是中资平台中币种最全(260种货币对),也是全球最大的交易平台。你可以把这里当成你的搬砖基地,平时储存一点主流币,以备不时之需。若持有BNB,交易手续费仅为0.05%。

    آخرین ویرایش: جمعه 7 اردیبهشت 1397 02:14 ق.ظ
    ارسال دیدگاه
تعداد صفحات : 22 1 2 3 4 5 6 7 ...